Με το που ακούς τη λέξη αθλητισμός η πρώτη εικόνα που σου έρχεται στο νου είναι σίγουρα το χρώμα της ομάδας σου όμως, ο αθλητισμός είναι κάτι πιο βαθύ και πιο πολύτιμο και δεν έχει καμία σχέση με το γήπεδο.
Από την αρχαιότητα έως τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο αθλητισμός αποτελεί αναπόσπαστο και διαχρονικό στοιχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνδυάζοντας στοιχεία όπως η κοινωνικότητα και η ψυχαγωγία, ο αθλητισμός προβάλλει πρότυπα ζωής και συμπεριφοράς ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνει στάσεις και αντιλήψεις ως προς το σώμα.
Φαντάσου τον σαν ένα αγαθό που βελτιώνει την υγεία, δημιουργεί πνευματική και ψυχική ανάταση και προάγει την ποιότητα ζωής του ατόμου, σαν ένα μήνυμα ειρήνης προς όλους τους λαούς της Γης όπως και τότε στην αρχαία Ελλάδα που σταματούσε κάθε εχθροπραξία την περίοδο της Ολυμπιάδας.
Προσοχή όμως, γιατί ο αθλητισμός δεν έχει καμία σχέση με το φανατισμό ο οποίος αποτελεί ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας. Το να τρέχεις στα γήπεδα και να βρίζεσαι με τον καθένα ή να δέρνεσαι αφού τελειώσει ο αγώνας δε σε κάνει σε καμία περίπτωση αθλητή, ούτε καν αθλητικόφιλο (κάτι άλλο σε κάνει αλλά τέλος πάντων).
Ο φανατισμός προέρχεται από την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού που σήμερα την συναντούμε συχνά στα γήπεδα και στους διάφορους αγώνες. Θεωρείται μάστιγα γιατί προκαλεί τη βία και την αστάθεια ανάμεσα στους οπαδούς με δραματικές συνέπειες και μειώνει την πολύτιμη αξία του αθλητισμού. Θυμήσου αυτό: «νους υγιής εν σώματι υγιή».
Τι σημαίνουν όμως τα λόγια αυτά των προγόνων μας;
Η έννοια του αθλητισμού χωρίζεται σε ομάδες: Η σωματική άσκηση, η άσκηση του πνεύματος και της ψυχής.
Η σωματική άσκηση σου εξασφαλίζει καλή υγεία, φυσική αντοχή, ομορφιά και αυτοπεποίθηση. Παράλληλα αναπτύσσεται μια καλύτερη σχέση ανάμεσα στο σώμα και το νου και αυτό με τη σειρά του ευνοεί την ανάπτυξη αξιών όπως η πειθαρχία η ευγενής άμιλλα, η αυτοσυγκέντρωση και ο σεβασμός προς τον αντίπαλο.
Δε νοείται άνδρας του 21 αιώνα και να χτυπιέται ακόμα στα γήπεδα σαν τους τράγους σε οίστρο, νομίζοντας ότι παρακολουθεί αθλητικό δρώμενο....(χμ...!)
Από την αρχαιότητα έως τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο αθλητισμός αποτελεί αναπόσπαστο και διαχρονικό στοιχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνδυάζοντας στοιχεία όπως η κοινωνικότητα και η ψυχαγωγία, ο αθλητισμός προβάλλει πρότυπα ζωής και συμπεριφοράς ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνει στάσεις και αντιλήψεις ως προς το σώμα.
Φαντάσου τον σαν ένα αγαθό που βελτιώνει την υγεία, δημιουργεί πνευματική και ψυχική ανάταση και προάγει την ποιότητα ζωής του ατόμου, σαν ένα μήνυμα ειρήνης προς όλους τους λαούς της Γης όπως και τότε στην αρχαία Ελλάδα που σταματούσε κάθε εχθροπραξία την περίοδο της Ολυμπιάδας.
Προσοχή όμως, γιατί ο αθλητισμός δεν έχει καμία σχέση με το φανατισμό ο οποίος αποτελεί ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας. Το να τρέχεις στα γήπεδα και να βρίζεσαι με τον καθένα ή να δέρνεσαι αφού τελειώσει ο αγώνας δε σε κάνει σε καμία περίπτωση αθλητή, ούτε καν αθλητικόφιλο (κάτι άλλο σε κάνει αλλά τέλος πάντων).
Ο φανατισμός προέρχεται από την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού που σήμερα την συναντούμε συχνά στα γήπεδα και στους διάφορους αγώνες. Θεωρείται μάστιγα γιατί προκαλεί τη βία και την αστάθεια ανάμεσα στους οπαδούς με δραματικές συνέπειες και μειώνει την πολύτιμη αξία του αθλητισμού. Θυμήσου αυτό: «νους υγιής εν σώματι υγιή».
Η έννοια του αθλητισμού χωρίζεται σε ομάδες: Η σωματική άσκηση, η άσκηση του πνεύματος και της ψυχής.
Η σωματική άσκηση σου εξασφαλίζει καλή υγεία, φυσική αντοχή, ομορφιά και αυτοπεποίθηση. Παράλληλα αναπτύσσεται μια καλύτερη σχέση ανάμεσα στο σώμα και το νου και αυτό με τη σειρά του ευνοεί την ανάπτυξη αξιών όπως η πειθαρχία η ευγενής άμιλλα, η αυτοσυγκέντρωση και ο σεβασμός προς τον αντίπαλο.
Δε νοείται άνδρας του 21 αιώνα και να χτυπιέται ακόμα στα γήπεδα σαν τους τράγους σε οίστρο, νομίζοντας ότι παρακολουθεί αθλητικό δρώμενο....(χμ...!)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου