Αυτό που χαρακτηρίζει την κοινωνία του σήμερα, εκτός από έναν απόλυτα θεσμοθετημένο ρατσισμό - λευκοί εναντίων μαύρων, πλούσιοι εναντίων φτωχών, χριστιανοί εναντίων ισλαμιστών, straight εναντίων gay κτλ, - το ουσιαστικό πρόβλημα του ανθρώπινου είδους στο σήμερα είναι η έλλειψη σκέψης.
Όσο παράλογη και να ακούγεται αυτή η θέση, αποτελεί το ένα και μοναδικό πρόβλημα της κοινωνίας του τώρα.
Το να σκέφτεται κάποιος σωστά δεν είναι καθόλου εύκολο και συχνά γίνεται επίπονο. Είναι σαφώς πιο εύκολο να υπεραπλουστεύουμε τη σκέψη ή να την υποβιβάζουμε σε μονοδιάστατα και εύκολα συμπεράσματα, σε στερεότυπα και προσωπικές προκαταλήψεις.
Οι άνθρωποι προτιμούν να παίρνουν έτοιμες απαντήσεις παρά να θέσουν σε λειτουργία τον εγκέφαλό τους και να δημιουργήσουν ιδέες και λύσεις πραγματικές.
Συχνά οι πιο αδύναμοι καταφεύγουν σε «αυθεντίες» προκειμένου να εκμυστηρευτούν τα προβλήματα τους και να αποδώσουν κάπου- σε κάποιους άλλους - την ευθύνη των πράξεων τους, εκμηδενίζοντας την προσωπικότητα τους και αποφεύγοντας συστηματικά την τρομαχτική διαδικασία της σκέψης, της μοναδικής δηλαδή δύναμης που ενεργεί αποκλειστικά για το καλό μας και την εξέλιξη μας. Μυστικό: αυθεντίες δεν υπάρχουν.
Λανθασμένα νομίζουμε ότι σκεφτόμαστε και επικοινωνούμε. Η αλήθεια απέχει πολύ περισσότερο απο όσο φανταζόμαστε από την πραγματικότητα.
Το να σκεφτόμαστε σωστά δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο, κανείς δεν σκέφτεται και κανένας δεν είναι διατεθειμένος να αποβάλει την αλαζονεία, το φόβο και την οκνηρία προκειμένου να αποκτήσει το μεγαλύτερο δώρο της ύπαρξης.
Πώς να πετάξουμε τόσο σκουπίδι που φορτώσαμε τον εαυτό μας με τόσο κόπο όλα αυτά τα χρόνια;
Αντιδράμε μηχανικά και σχεδόν στερεοτυπικά στα ερεθίσματα από το περιβάλλον, συσσωρεύοντας προβλήματα πάνω στα ήδη υπάρχοντα, έχοντας έτοιμα σκεπτο - σλόγκαν και δοκιμασμένα συμπεράσματα για όλα, ενώ θα μπορούσαμε να βρούμε τη λύση δια παντός με τη χρήση της σκέψης.
- Πόσο συχνά κρίνουμε και κατακρίνουμε ανθρώπους από το περιβάλλον μας χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος; Λέμε ότι ο τάδε φέρεται έτσι άρα είναι το ένα ή το άλλο. Αναρωτιόμαστε γιατί μας φέρονται όπως μας φέρονται, και γιατί δεν μας καταλαβαίνουν. Χωρίς φυσικά να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε κανένα. Όχι να δικαιολογήσουμε...Να καταλάβουμε!
- Απαιτούμε πράγματα από το περιβάλλον και από τους ανθρώπους, χωρίς να μπαίνουμε στη διαδικασία να σκεφτούμε αν τα έχουμε πραγματικά ανάγκη και κυρίως αν είμαστε σε θέση να τα αναγνωρίσουμε εφόσον μας δοθούν.
- Είμαστε ανίκανοι να λύσουμε τα προβλήματα μας γιατί βαριόμαστε, φοβόμαστε ή απαξιούμε να σκεφτούμε λύσεις με την έγκυρη βοήθεια του εαυτού μας και απλά τα προβάλουμε στους άλλους, έτσι για να δούμε αν τους ταιριάζουν όπως ταιριάζουν σε εμάς!
- Κατηγοριοποιούμε ανθρώπους και καταστάσεις, κάνουμε προβλέψεις για την αντίδραση και τις εκφράσεις του χαρακτήρα των άλλων απλά και μόνο για να προσποιηθούμε ότι είμαστε λογικοί, ανώτεροι, έξυπνοι και ικανοί να γνωρίζουμε τα πάντα και να νιώθουμε ασφάλεια στην άγνοιά που φέρνει η έλλειψη πραγματικής σκέψης.
- Δεχόμαστε αξιώματα και πρόχειρες αποδείξεις για σημαντικά ζητήματα της ύπαρξης μας, μόνο και μόνο επειδή θεωρήθηκε αυθεντική η πηγή των πληροφοριών που αποκτήσαμε και αρνούμαστε να εμπιστευτούμε τη δύναμη του μυαλού που έχουμε στο κεφάλι μας.
- Αντιμετωπίζουμε την αγάπη και το ενδιαφέρον προς εμάς με καχυποψία γιατί ίσως αποκλίνει από τις άχρηστες προκαταλήψεις μας, ή χειρότερα αντιτίθεται στις πεποιθήσεις μας, στο στύλ ή στην εκπαίδευσή μας.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν απειροελάχιστες πλην σημαντικές πτυχές του τρόπου ζωής του εξελιγμένου ανθρώπου και καταδεικνύουν φανερά και απόλυτα την έλλειψη σκέψης για ένα - κατά τα άλλα σκεπτόμενο και ανώτερο - ον όπως αυτοαποκαλείται ο άνθρωπος.
Ξεκινήστε να σκέπτεστε πραγματικά και μη φοβάστε να πείτε αντίο στα μέχρι σήμερα πιστεύω σας, εγωπάθειες, στερεότυπα και μονοδιάστατη σκέψη (χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενο μοτίβο) ...σας είναι εντελώς άχρηστα!
Σε επόμενο post θα δούμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την τάση που αποκτήσαμε να υπεραπλουστεύουμε τη σκέψη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου