Yeti, Ο Γίγαντας των Ιμαλαίων, Μύθος ή Αλήθεια;

Επί αιώνες ο μύθος του yeti, ενός ανθρωπόμορφου όντος που πιστεύεται ότι ζει στα Ιμαλάια και σε άλλες απομονωμένες περιοχές του πλανήτη, εξάπτει τη φαντασία του κόσμου και δημιουργεί στους επιστήμονες πολλά ερωτήματα.

Τον Οκτώβριο του 1998 ο θρυλικός ορειβάτης Reinhold Messner παρουσίασε ένα Βιβλίο στο οποίο ισχυρίζεται ότι το αινιγματικό πλάσμα είναι απλά μια μεγαλόσωμη καφετιά αρκούδα. Επιτέλους το μυστήριο φαίνεται να διαλευκάνθηκε… Ή μήπως όχι;

Νύχτα. Στις κατάλευκες, χιονισμένες πλαγιές του όρους Έβερεστ ο δυνατός άνεμος μαστιγώνει τα πρόσωπα των εξερευνητών, γεγονός του δυσχεραίνει σημαντικά τις κινήσεις τους στα ούτως ή άλλως δύσβατα όρη. Παρά τις δυσκολίες όλοι προσπαθούν να είναι σε επιφυλακή, έχοντας τεντωμένες τις κεραίες τους. Κανένας δεν ξεχνά ούτε για μια στιγμή το λόγο για τον οποίο έχουν αφήσει τα ζεστά και άνετα σπίτια τους: Και μόνο η ιδέα να συναντήσουν το μυθικό yeti (γέτι), ακολουθώντας τα μυστηριώδη, τεράστια αποτυπώματα που έχουν χαραχτεί στο χιόνι, τους δίνει κουράγιο και ζεσταίνει τα ταλαιπωρημένα σώματα τους.

Τι είναι το ΥΕΤΙ;

Ένα τέτοιο σκηνικό μπορούμε να φανταστούμε ότι διαδραματιζόταν στο παγωμένο Έβερεστ κάθε φορά που μια οργανωμένη αποστολή προσπαθούσε να χτενίσει την περιοχή για να ανακαλύψει το μεγαλόσωμο, ανθρωπόμορφο θηρίο με το όνομα yeti, που πιστεύεται ότι ζει εκεί. Δεν είναι λίγες ούτε ευκαταφρόνητες οι μαρτυρίες που κάνουν λόγο για ίχνη στο χιόνι, τα οποία προέρχονται από τις πατημασιές αυτού του παράξενου πλάσματος. O μέσος όρος ζωής του άγριου ζώου εκτιμάται στα 120 με 130 χρόνια. 

Οι περιοχές όπου έχει θεαθεί κατά καιρούς είναι το Νεπάλ, το Θιβέτ, η Κίνα, η Σιβηρία και άλλα μέρη της Ασίας.

Για το yeti, το οποίο θεωρείται ότι κυκλοφορεί τη νύχτα, έχουν δοθεί διάφορες περιγραφές. Γενικά θεωρείται τριχωτό, με μακρύ, καστανοκόκκινο τρίχωμα σε ολόκληρο το ψηλό, πιθηκοειδές σώμα του. Τα χέρια του θηρίου κρέμονται μέχρι τα γόνατα και το πρόσωπο του είναι ανθρωπόμορφο, με κωνοειδές κρανίο και μυτερά αυτιά. Κρίνοντας από το πόσο βαθιά είναι τα αποτυπώματα που αφήνει στο χιόνι, ειδικοί έχουν αποφανθεί ότι ένα μέσο yeti ζυγίζει περίπου 370 κιλά, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν συνολικά τριών ειδών yeti, με ανατομικές διαφορές μεταξύ τους.

Το 1974 μια κοπέλα από το Νεπάλ ανέφερε ότι ένα μικρότερο είδος yeti της επιτέθηκε. Οδηγώντας τους αστυνομικούς στον τόπο όπου έγινε η επίθεση, εκείνοι με έκπληξη ανακάλυψαν ασυνήθιστα ίχνη από πατημασιές στο χιόνι.

Εκτός αυτού, μια ισχυρή μαρτυρία που συνηγορεί υπέρ της ύπαρξης αυτής της άγριας μορφής ζωής προέρχεται από τους Serpah του Νεπάλ, έναν λαό που δέχεται την ύπαρξη του πλάσματος, θεωρώντας το μάλιστα ιδιαίτερα οικείο, μια και του έχουν παραχωρήσει περίοπτη θέση στις παραδόσεις τους! Οι Serpah είναι εκείνοι που το ονομάζουν yeh-teh απ’ όπου προέρχεται η ονομασία yeti.

Οι αναφορές της αρχαιότητας για την ύπαρξη τέτοιων πλασμάτων περιλαμβάνουν το ρωσικό leshiy, το enkidu του έπους του Γκιλγκαμές, τους Σιληνούς και τους Σάτυρους της αρχαιοελληνικής μυθολογίας, καθώς και τους grendels στο αγγλοσαξονικό έπος Beowulf. Στη σύγχρονη εποχή περισσότερο γνωστοί είναι τα almas της Μογγολίας, ο sasquatch του Καναδά και φυσικά ο Μεγαλοπόδαρος (bigfoot) της Βόρειας Αμερικής, η περίπτωση του οποίου μάλιστα γυρίστηκε ταινία.

Πολλές αποστολές αποπειράθηκαν να αποδείξουν ότι το yeti είναι υπαρκτό πλάσμα. Οι εξερευνητές ανακάλυψαν ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως τρίχες, τα οποία ωστόσο ήταν ξεχασμένα για χρόνια μετά τη συγκέντρωση τους. Όταν τελικά πραγματοποιήθηκαν εξετάσεις, στα δείγματα βρέθηκαν παράσιτα από ένα άγνωστο πρωτεύον θηλαστικό.

Έχει εκφραστεί η άποψη ότι τα τεράστια αποτυπώματα προέρχονται από τις αρκούδες των Ιμαλαΐων ή από τις μπότες των ορειβατών, τα οποία έχουν γίνει πλατύτερα και πιο ακαθόριστα από το λιώσιμο του χιονιού, αν και η επιστημονική μελέτη τους δείχνει ότι πιθανότατα ανήκουν σε ένα ζώο με κατασκευή σκελετού παρόμοια με εκείνη του πιθήκου και του προϊστορικού ανθρώπου.

Τέτοιου είδους αποτυπώματα έχουν βρεθεί ακόμα και στην κορυφή του Έβερεστ, σε περιόδους κατά τις οποίες κανένας άνθρωπος δεν είχε αναρριχηθεί εκεί.

Οι Νεότερες εξελίξεις

Το 1998 αποδείχτηκε ιδιαίτερα σημαντική στην ιστορία των ερευνών για το yeti. Στις 3 Ιανουαρίου 1998 το Assosiated Press ανακοίνωσε ότι το yeti είναι μονάχα μια συνηθισμένη καφέ αρκούδα, σύμφωνα με έναν Κινέζο ειδικό άγριων ζώων, ο οποίος ακολουθούσε τα ίχνη του μυστηριώδους πλάσματος για δέκα και πλέον χρόνια. Τα συμπεράσματα αυτά φαίνεται να συμμερίζονται ολοένα περισσότεροι ερευνητές.

Στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, ο θρυλικός ορειβάτης Reinhold Messner, παρουσιάζοντας το Βιβλίο του “YETI, θρύλος και Πραγματικότητα”, έκανε την εξής βαρυσήμαντη ανακοίνωση: “Το yeti δεν είναι παρά μια μεγάλη, θιβετιανή αρκούδα, παρόμοια με μια γκρίζα, όμως έχει μακρύτερα μαλλιά”. Ο 54χρονος Messner ήταν ο πρώτος που κατάφερε να ανέβει το Έβερεστ μόνος και χωρίς οξυγόνο, κατακτώντας και τις 14 υψηλότερες βουνοκορφές. Στην απόπειρα του να συναντήσει ένα yeti περπάτησε 13.000 μίλια, έχασε επτά δάχτυλα από κρυοπάγημα και αφιέρωσε δώδεκα χρόνια από τη ζωή του για να εντοπίσει το μυθικό πλάσμα. Ο Messner έχει φωτογραφηθεί με την αρκούδα, οπότε, εφόσον πράγματι πρόκειται για ένα και το αυτό πλάσμα, καταρρίπτονται οι υποθέσεις ότι το yeti είναι ένας γιγαντοπίθηκος, όπως υποπτεύονταν μερικοί. “Αυτή είναι μια ψευδής ιστορία που καλλιεργήθηκε από τους ναζί, οι οποίοι ήθελαν να βρουν το χαμένο κρίκο στην αλυσίδα της ανθρώπινης εξέλιξης. Ο αληθινός θρύλος χρονολογείται πριν από 3.000 χρόνια και είναι ακόμη δημοφιλής ανάμεσα στους λαούς των Ιμαλαΐων” δήλωσε ο Messner στην ιταλική εφημερίδα «La stampa». .

Ο Bruno Baumann δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα “Die Zeit” ότι ακόμα υπάρχουν κατηγορηματικές αποδείξεις κρυμμένες στο χιόνι του Θιβέτ. Ο ίδιος μάλιστα σκοπεύει να συγκεντρώσει περιττώματα του πλάσματος, για να προχωρήσει σε εξέταση DΝΑ.

Τέλος Ο Βρετανός Μπράιαν Σάικς, απεύθυνε διεθνές κάλεσμα σε όσους ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την υπόθεση του «απαίσιου χιονάνθρωπου», ώστε να του παραδώσουν στοιχεία και ευρήματα, καρπούς δηλαδή πολύχρονων ερευνών.
Αφού ο Σάικς ξεδιάλυνε τα στοιχεία DNA τα οποία περισυνέλεξε, ξεκίνησε την περιπέτειά του σε περιοχές των Ιμαλαΐων για να συνταιριάξει το γενετικό υλικό που είχε στην κατοχή του με εκείνο κάποιου άλλου ζώου. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την εμμονή του και τις υποψίες του, και είναι θεαματικά.
Το DNA ταιριάζει 100% με το προϊστορικό είδος (που αναγνωριζόταν ως εξαφανισμένο) της πολικής αρκούδας jawbone από το Σβάλντμπαντ. Η ύπαρξη αυτού του είδους χρονολογείται πριν από 40.000 με 120.000 χρόνια και οι επιστήμονες γνώριζαν πως ζούσε στις περιοχές της σημερινής Νορβηγίας.

Ο Σάικς, δηλώνει ότι ίσως το θρυλικό πλάσμα είναι ένα υβρίδιο που προέκυψε από την ανάμειξη απογόνου της προϊστορικής αρκούδας με κάποιο άλλο είδος της ίδιας οικογένειας.
Όπου κι αν καταλήξουν οι έρευνες, το σίγουρο είναι ότι η ανακάλυψη έφερε μεγάλη αναστάτωση στην επιστημονική κοινότητα και έκοψε τα φτερά των φαντασιόπληκτων που ακόμη θεωρούσαν πιθανή την ύπαρξη του μυθικού πλάσματος.

Πηγή: diakonima.gr, zougla.gr